Veertiende dag, donderdag

We kwamen ’s ochtends in Yosemite aan en …..jawel hoor BEREN in het park. Er stonden waarschuwingsborden met de mededeling dat al het voedsel in de Bearlockers gestopt moest worden als je de camper verliet en als je ’s avonds ging slapen. Kees had dus toch gelijk!

Toen Paul en ik in de ochtend een wandeling naar de Yosemite Creek gingen maken was deze wandeling voor mij (Conny) wat minder ontspannend als de voorgaande parken.

Het was een prachtig park, deze keer met meer bos en beekjes.

Later op de dag een camping gezocht..

Vijftiende dag, vrijdag

Op aanraden van een Amerikaan die we in Vegas gesproken hebben zijn we naar de vallei gereden, het zou daar het mooist zijn.

Ik vond het tegenvallen, veel mensen, stoffige vastgetrapte paden en de camping was vol, hadden we eigenlijk moeten reserveren. Conny en Erna hebben nog gewacht tot drie uur, dan werden de gereserveerde plaatsen weggegeven waarvan de mensen niet op zijn komen dagen.

Lauwloene dus, net toen ze aan de beurt waren, waren alle plaatsen vergeven. Er was nog wel plaats op Crane Park, een twintigtal kilometers terug.

Best leuke camping, op dat moment was de meneer in het registratiehuisje niet aanwezig, wij zochten dus op eigen houtje een plekje.

Na helemaal geïnstalleerd te zijn kwam er een camper het park op gereden, regelrecht naar daar waar wij stonden, het bleek dus al een gereserveerde plaats te zijn.

Weer opgebroken en eens goed bij het registratiehuisje gekeken, daar stond een lijst van vrije plaatsen, we hebben nummer 202 gekozen.

Elke kampeerplaats had zijn eigen bearlocker, een stalen kist met een voor beren onbegrijpelijke sluiting.  Beren schijnen goed te kunnen ruiken en voortdurend op zoek zijn naar voedsel. Er werd aangeraden om niets in de camper te laten liggen, wij vonden dat alles wat in de koelkast zat, daar wel kon blijven maar alle ander etenswaar werd in de locker opgeslagen.

Zestiende dag, zaterdag

Om 16.00 uur na een lange rit kwamen wij in San Francisco aan. Tussen de points of interest in TomTom stond een camping aangegeven in het centrum van de stad. Ook in Vegas hebben we in het centrum gestaan dus dat leek ons wel wat.

Het bleek een soort hotel van de YMCA te zijn, leek ons niet helemaal de bedoeling. Na nog een vergeefse tweede poging gedaan te hebben een camping in de stad te vinden zijn we naar Candlestick Park gereden, 20 kilometer buiten de stad.

Candlestick Park was de omgeving van het stadion waar de San Francisco49-ers hun baseball wedstrijden houden.   

Zeventiende dag, zondag

De volgende dag zijn we weer gesplitst San Francisco ingetrokken, Paul en ik begonnen in Fishermans Wharf. De zeeleeuwen bekeken die ter vermaak van de toeristen vrijwillig op vlonders bij Pier 39 gaan liggen zonnen.

Daarna de winkeltjes bekekenen toen met het kabel-trammetje naar boven op de “Russische heuvel” gegaan.

De cable car, zoals ze daar genoemd worden, is een oud vervoermidden dat aan een kabel in een goot in het wegdek worden voortgetrokken de heuvel op. Ongeveer zoiets als met een kabelbaan, de gondel is dan de tram en de kabel zit onder de grond.

San Francisco is gebouwd op een aantal steile heuvels en het valt niet mee om te voet de heuvels op te lopen. Naar beneden lopen is haast nog  vervelender. De cable car wordt voornamelijk voor de toeristen in stand gehouden maar ook lokale bevolking maakt er nog dankbaar gebruik van.

De trammetjes rijden volgens schema om de tien minuten, de wachtrij was zo lang dat we meer dan een half uur moesten wachten voor de rit begon. Maar het is wel leuk, de Starbucks vlakbij deed goede zaken.

Vervolgens weer terug naar beneden gelopen via Lombard street.  “The crookedest street in town” omdat over een lengte van 100 meter er wel 10 haarspeldbochten nodig zijn om de steilte te overwinnen.

Daarna een tandem gehuurd om langs de jachthaven en het strand naar de Golden Gate brug te fietsen. Als volleerde tourrenners hebben de de helling naar boven beklommen en buiten adem van het panorama genoten.

De weg naar beneden verliep flitsend…..

Trouwens de stand met kaarten is: 9-10 voor Niek en Erna …………

Achtiende dag, maandag

We zijn nu een beetje aan de terugweg begonnen, San Francisco achter ons gelaten en op weg naar Los Angeles, ongeveer 700 kilometer naar het zuiden. Het weer is niet al te best, hoger dan 15 graden komt het kwik niet, dus de reiscondities zijn goed. Onderweg is niet veel te zien, we rijden via de highway 101 naar Monterey Beach, hopend op betere weercondities. Paul wil toch graag weer eens in de oceaan zwemmen.

Onderweg werd het steeds meer bewolkt maar aangekomen in Monterey was de lucht weer blauw en Paultje dook snel het water in. De anderen vonden het maar niks, veel te koud en veel te veel wind. Maar de wind leverde wel leuke golven op…..  

Trouwens de stand met kaarten is: 10-10 voor mij en Paul…………