Allereerst wil ik zeggen dat wij jullie reacties hartstikke leuk vinden…en verder willen we Maureen een Sandra erg bedanken voor hun tips voor Bali. We hebben er nu al veel aan gehad!

En, eh…..Moniek…Conny kijkt elke avond onder de lakens… Voor niet ingewijden lijkt dit misschien een vreemde opmerking maar Moniek weet waar het over gaat.

Gisteren weer een dagje strand gedaan, inmiddels zijn we al aardig bruin aan het worden. We proberen het zoveel mogelijk te doseren zodat we niet teveel UV in één keer vangen. Lukt toch niet helemaal, Conny heeft vellen op haar neus.
Vandaag was het plan op met de brommert naar Nusa Dua te gaan en onderweg het schildpaddeneiland te bezoeken. Nusa Dua is het schiereiland dat onder aan Bali ligt en waarop grote hotelconcerns grote resorts aangelegd hebben.

Na heftige regenbuien met hele grote druppels gingen we in de middag op pad.

Het eerste doel was het schildpaddeneiland Serangan. Vanaf de bypass (rondweg rond Sanur) zou het de eerste weg links moeten zijn. Dus wij op pad, bleek het de weg naar de vuilstort te zijn. Mensen bezig op de afvalberg om nog wat bruikbaar materiaal te vinden.. en stinken…
Het was dus de tweede weg links (ja, geen tomtom hè) en al gauw kwamen we waar we moesten zijn. Er was een schildpaddenopvangcreche, een soort Lenie het Hart maar dan voor schildpadden. In een bassin dreven allemaal mandjes met schildpadjes van klein naar groot die, als ze groot genoeg zijn, weer uitgezet worden in zee. Een paar grote schildpadden zorgden voor de eieren die daarna dus opgekweekt worden. Conny mocht ze voeren.
Verder was het niet zo heel erg bijzonder, ritjes op de rug van een schildpad zat er niet bij…

Daarna via de bypass, langs het vliegveld naar Nusa Dua, een leuke rit en als je je een beetje aanpast aan de snelheid van de overige weggebruikers dan is het ook niet eng. Conny zat in ieder geval redelijk relaxed achterop (ja, zelf rijden is nog even een brug te ver voor haar)
Nusa Dua is perfect aangelegd. Er is gras en het asfalt is overal goed, geen kuilen en ook strepen op de weg. Op de rotondes staan grote sculpturen. Er is echt gras en het strand is mooi en breed, echt een paradijs voor de verwende Bali ganger. Maar het had ook heel ergens anders kunnen liggen, het echte Bali zie je hier niet. En dat willen wij dus wel.

’s Avonds weer gegeten bij Tia Garden, blijft ons lievelingsrestaurant en niet alleen vanwege de prijs van de hot-plate ayam met nasigoreng van 32000 roepie (1 euro is 12000 roepie). Lekker!